Proje çalışmalarına başlamadan önce belgelendirme araştırması yaparak ilk olarak bu alanda zamanında külliyenin herhangi bir yapısının var olup olmadığını incelenmiştir. Eski kayıtlarda ve bulabildiğim dönemsel haritalarda burada herhangi bir yapı kaydının olmadığını gözlemlenmiş olup proje çalışmalarına başlanmıştır.

Proje tasarımının temel kaygısı Şemsi Paşa Cami’nin kıble girişinin solunda, sahil yolunun kenarında herkesin gözü önünde ve Sinan’ın şehir siluetini oluşturan en güzel yapılarından birinin yanındaki 100 m^2‘lik alanda nasıl bir yapı yapılmalı sorusu olmuştur. Bu soru özelinde tasarım kararları üç soru ile birlikte şekillendirilmiştir.

-Cami beden duvarı ve medrese duvarı ile ilişkisi nasıl olmalı?

-Kotu (yüksekliği) ne olmalı?

-Malzeme seçimi nasıl olmalı?

İlişki: Plan düzleminde medreseye ve cami duvarına temas etmeyen (yapı yapılmayacak alanın) tasarımın geliştirilmesi ön kabulü ile yerleşim şeması oluşturulmuştur.

Kot: Yol ile cami bahçe kotu arasında 0,85 m ila 1 m arasında değişen kot farkı bulunmaktadır. Bahçe duvarı yüksekliği ise avludan 2,40 m boyundadır. Öncelikle bahçe duvarının kotunu esas alarak yapı bu kotla sınırlandırılmıştır.

Malzeme seçimi: Yapının sistemi ve malzeme seçiminde, yapıldığı dönemi açıkça ifade eden ancak malzeme tercihinin taş olmasıyla hem yapı ile akrabalık kuracak hem de örgü tekniğinin farklı olması sebebiyle duvar ve medreseden de ayrışacak biçimde tasarlanmasına karar verilmiştir. Yapı tekniği olarak ise mix sistem (yığma taş+betonarme) tercih edilmiştir.

Şemsi Paşa Camisinde malzeme bakımından İstanbul küfekisi kullanılmış, medresede ise almaşık örgü (taş+tuğla) tercih edilmiş ve bahçe duvarının günümüze uygun şekli ise kaba yonu taş duvar olduğu gözlenmiştir. İnşa edilecek yapı ise medrese duvarı ve bahçe duvarı ile kontrast oluşturarak cami duvarı ile benzerlik taşıması öngörülmüş ve gri kesme taş olarak tasarlanmıştır.

Tasarımın dili; tasarımda saf geometrik formlar tercih edilerek günümüzün mimari üslup arayışına sahip bir mimari dil tercih edilmiştir. Zamanla yapının ikilem oluşturmasının önüne geçilmesi en büyük mimari kaygımız olmuştur.

Planda yol ile cami duvarı arasında yer alan araziye, kaldırım kenarına ve bahçe duvarına paralel konumlandırılan iki duvar inşa edilmiştir. Böylelikle bahçe duvarı ile inşa edilen duvar arasında bir sokak tasarlamıştır. Eklenen bu yapı kütlesine yerleştirilen şadırvanlar ile tarihi yapıdan sağlıklı bir biçimde ayrıştırılmıştır. Yapının ikinci duvarı da kaldırım kenarına yerleştirilerek arada kalan bölmeye tuvaletler eklenmiştir. Bu duvarlar sayesinde ihtiyaç birimleri hem kaldırım kenarından hem de tarihi yapıdan ayrıştırılmıştır. Tasarımın ana fikrini yerleştirilen bu iki duvar oluşturmaktadır.

Sonuç; “korkarak dokunamamak” diye tarif edebilecek olan Sinan yapısının yanına ek yapı tasarımı, birçok endişe ve kaygının taşınmasından kaynaklanmaktadır. Sinan’a saygısızlık endişesi, bu kaygının en başında gelmekte olup yapılacak olan ek yapının onun en nadide eserlerinden biri olan Şemsi Paşa Külliyesi’nden herhangi bir noktada öne çıkması veya sakil durması korkusu olarak ifade edilebilir.